Het was al even geleden dat bij mij een knop om ging. De tijd van schrijven om het schrijven is voorbij. En al mijn aandacht ging naar mijn opleiding. De minor Zingeving is meer dan een module, het is waar voor mij zoveel lijnen samen komen.
Het levert een liminale tijd op, een periode waarin het oude voorbij is, en het nieuwe nog niet daar is.
En het schrijven kriebelt ook weer. Schrijven als creatieve manier van leven, als manier van onderzoeken en een manier van verhalen om betekenis te geven aan het leven en alles wat voorbij komt.
Dat is precies waar de minor Zingeving over gaat. Hoe maken we tijd voor dit belangrijke gesprek. Het gesprek over dat wat werkelijk belangrijk is voor jou, voor mij, en hoe we betekenis geven aan dat wat we meemaken en ook aan de relatie die we hebben in dit gesprek.
Een van de belangrijkste thema's die de minor oplevert is niet dat we nieuwe dingen te leren hebben. Ik denk dat de onderstroom zoals bv Jan Rotmans in zijn nieuwe boek beschrijft, voor velen voelbaar is. Echter ontbreekt het voor velen aan betekenis. Wat is die onderstroom, wat verteld het ons en hoe geven we er meer ruimte aan...
'Expliciteren' is de term die we ervoor kregen. Impliciet is er al zoveel aanwezig, die onderstroom was er altijd al. Maar leren begrijpen hoe het zit, doen we door het expliciet te maken. En dat doen we door onze verhalen, door te vertellen, door te luisteren naar elkaars verhalen.
Lange tijd is de bovenstroom de dominante verhalenmachine geweest. En voor iedereen die nu voelt dat er iets ander mogelijk is, is er de uitnodiging er woorden aan te geven.
Welke betekenis geef je aan de dingen? Hoe leeft het in jou? Wat is er nog meer mogelijk als we de bovenstroom even laten voor wat het is, en ons richten op de onderstroom....
Over 2 weken is mijn eerste onderzoeksartikel af, en wat een prachtige ervaring rijker weer. En daarmee weer meer tijd om mijn eigen stem te hervinden in het schrijven, want ik ben nog lang niet uitgeschreven :)
~Een ggz verpleegkundige io.
Reactie plaatsen
Reacties